Sevgili hayat - bak şu anda blog diye de yazmıyorum, direkt hayat diye daldım konuya -, neyse, sevgili demek istediğim ama çoğu zaman .mına koyduğumun ve benzeri hiç de hoş olmayan sıfatlarla tanımladığım hayat,
Sadece ve sadece kimsenin okumayacağını bildiğim yerlerde yakınmaktayım senden çoğunlukla. Hani insanlara bi iki dedikodunu yaptıysam, ardından kulis çevirdiysem, hakkaten çok boğulmuşumdur, kötü niyetim de yoktur. Sonuçta az çok, iyi kötü yaşayıp gidiyorum işte. Ammavelakin, bazen öyle şeyler yapıyorsun ki bana, filmlerdeki asil İngilizler gibi deri eldivenlerimi çıkarıp tokatlamak istiyorum seni. Hayır anlamıyorum, ben sana ne yaptım? Yanlış anlama beni hayat, senden bişi istediğim yok, sadece uğraşma benle. Rahat bırak beni, ne iyiliğini ne kötülüğünü istiyorum, senin bana nasıl borcun yoksa benim de sana yok.
Çoğunlukla kaldırabiliyorum başıma gelenleri, herkes acı çekiyor diyorum, herkesin derdi var, kimse öyle mutlu değil. Ailemle sorunlarım, hastalıklar, ölümler, boşanmalar, gidenler, söyleyemedikçe içinde büyüyen gerçekler ve bir dolu yalanlar... Kaldıramayacağımız yük değil dedik hep. Sınanıyoruz belki... Karakter geliştirir hem acılar değil mi?
Hadi ordan.
Senin yaptıkların artık bir çeşit dalga geçmeye dönüştü benimle. Ha diyorsan ki, size ailecek gıcığım var, inatla gülümsüyorsunuz, hepinizi mahvedicem uleyn, eyvallah. Mutlu görünmeye çalışan zavallı sıradan insanlarız, ama istersen hepimizi mum edersin, bunu ikimiz de biliyoruz. O zaman ben de sana sormak istiyorum, neden bu gereksiz güç gösterisi üzerimizde? Neden?
Sıktın beni, boğdun, bitirdin. Zaten mal olmuş bir bünyeyi tuttun silkeleyip yere attın. Teşekkür ederim hayat, bazen hakkaten başka ne diyebileceğimi bilmiyorum sana. Sevmeyenim var, beni üzmek için elinden geleni yapar. Sevenim var, yardım edeyim derken daha beter yaralar. Duyanım yok zaten, biliyorum bu yazdığım da nafile, sen de duymayacaksın.
Neyse, sevgiler, saygılar,
Lütfen bir süre görüşmeyelim,
Sağlıcakla kal,
Seni sık sık düşünen mağduren,
B.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder