Kahretsin. Sadece kahretsin demek istiyorum, kötü dublajlı bir film gibi. Sansürlenecek her küfrümü kahretsinle kapsamak istiyorum. Söylemek istediğim o kadar çok şey var ki, hiçbir şey söyleyemiyorum, acizim. Bu sefer genel ruh halimden de bahsetmiyorum sadece, tümdengelim yaptı bu sefer hayat bana. Zaten içimdeki sesler kafamı yeterince meşgul ederken günlük yaşamda da zorlanmasam ayıp olurdu. Ne diyeceğimi bilemedim, ben de öyle dedim. Ne diyeceğimi bilmiyorum, daha doğrusu biliyorum ama nasılını bilmiyorum. Söylemeli miyim bilmiyorum. Söylersem ne olur bilmiyorum. Bilmiyorum oğlu bilmiyorum. Ama sözcüklerimiz, konuşmalarımız tükenmesin istiyorum, bir tek onu biliyorum. Kahretsin.
Öyle işte. Ötesi falan da yok, yalan söyledim. Neden şaşırdın ki? Saçmaladım, gidiyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder