güçlü şirin.

"Sen çok güçlü bir kızsın. N'apıcaz biz seninle?" dedi bugün annem bana. Dedim "Bişi yapmayın." Zaten bunu bir anlayabilselerdi, baştan hiçbir sorunumuz olmayacaktı. Hiçbir şey yapmamalarını istiyordum ben, beni rahat bırakmalarını, bana yaşam alanı bırakmalarını. Yapamadılar. Nefes alabileceğim bir alana ihtiyaç duyduğumu anlatamadım. Yalnızlığın bu türlüsünü sevdiğimi de. Kendi sınırlarımı keşfetmeye deli gibi bir arzu duydum ben yıllarca. Sonunda böyle bir şansım var. Sonunda kendi başımayım. İçimde korku da yok şu an. Sadece temkinli olma zorunluluğu hissediyorum. Aslında o da çok değil, merak doluyum. Dünyaya, hayata, her şeye karşı merak doluyum. Ve mutluyum. İleride buraya yerleşmeyi bile düşünebilirim. Hele şu işim bir başlasın da.