Baştan alalım.

Hold your breath and count to ten,
And fall apart and start again,
Hold your breath and count to ten,
Start again, start again...
Hold your breath and count your step,
And fall apart and start again,
Start again...

***

Hayatımı böyle yaşıyorum haftalardır. Üzerime üzerime geliyor her şey, herkesin bana bir zoru varmış gibi hissederken gözlerimi kapıyorum, her şey, herkes duruyor. Derin bir nefes alıp, hayata küfredip devam ediyorum sonra. Kalabalıklara hiç gelemez oldum, zaten sevmezdim, artık iyice kötü oluyorum çok insanın arasında kalınca. Kafayı yere eğip, müziğin sesini açıp adımlarımı takip ediyorum.

Bir çeşit depresyon falan olmalı yaşadıklarım, biliyorum. Yalnızım, hem de çok, ama insan içine karışacak gücü de bulamıyorum kendimde. O kadar yorgunum ki... Kalp kırılmasını fiziksel olarak hissediyorum neredeyse her gün. İlk kez anladım neden aşkın sevginin simgesi kalpmiş. Olsun varsın, bazı şeyler de gizli saklı kalsın bende. Böylesi hem daha kolay hem daha zor. Kolaya odaklan beynim, kapa gözlerimi, sayalım ondan geriye. Nasılsa tatil artık, dinlenelim biraz. Yorgunluk ve stresten hep bunlar, biliyoruz ikimiz de. Sinirlerimiz bozuk sadece.

***

And fall apart and start again,
Start again...